جشنواره کروا چوت Karva Chauth Festival

 

این جشنواره در واقع جشنواره زنان شوهر دار یا دختران نامزدار هندی است که برای سلامت و زندگی طولانی ایشان ۲۴ ساعت روزه می گیرند ,جشنواره ای یک روزه که از طلوع تا غروب خورشید طول می کشد و براساس تقویم قمری هندوها در اکتبر (آبان)ماه  یا ماه کارتیک Kartik برگزار می شود.این جشنواره  معمولا در شمال هند  برگزار می شود ولی در گذشته بیشتر در ایالات شمال غربی هند یعنی مادیاپرادش,راجستان,اوترپرادش,هیماچل پرادش ,هریانا و پنجاب برگزار می شده یعنی ایالاتی همیشه در جنگ و جدال با مهاجمان خارجی بوده اند و همواره مردان در خطر کشته و مفقود شدن بوده اند و این مساله درواقع به معنی از دست دادن نان آور خانواده و سرپرست خانه بوده ,پس برگزاری این جشنواره به امری مهم برای زنان هندو و سنتی دینی در آمده است ,زیرا بنا بر قوانین دین هندو پس از مرگ شوهر زن دیگر قادر به زنده بودن نیست و باید زنده به همراه شوهر سوزانده شود و یا به شخصی تارک دنیا تبدیل شود زیرا او دیگر نمی تواند ازدواج کند و در بین هندوان این گونه زنان بد یمن , بد شگون و نحس تلقی شده و مردان باید از این ایشان بشدت فاصله بگیرند ,اینان دیگر حق پوشیدن ساری های رنگی ,جواهرات , آرایش کردن  ،عطر زدن و پوشیدن دمپایی را نخواهند داشت و باید تا آخر عمر فقط یک ساری سفید ساده بر تن کرده و سر خود را از ته تراشیده و در واقع تبدیل به یک خدمتکار خانگی در خانه  خانواده همسر خویش می شوند زیرا در کشور هند پس از ازدواج زوج جدید باید با خانواده شوهر زیر یک سقف تا آخر عمر زندگی کرده و به خانواده او خدمت کند .

این جشنواره از دو کلمه هندی کروا به معنی ظرف فلزی آب و چوت به معنی چهارمین تشکیل شده ,یعنی این جشنواره در چهارمین روز از ماه کارتیک برگزار شده و زنان باید ظرف کوچک فلزی پر از آب را به همسر خود پس از غروب خورشید و بالا آمدن ماه کامل  تقدیم کنند ,مراسم از صبح زود پیش از طلوع آفتاب با غسل کامل زنان , پوشیدن ساری های زیبا بخصوص به رنگ های شاد سرخ,نارنجی و طلایی به همراه جواهرات چشم نواز ,آرایش و گل و عطر و حنا کردن دست و پا شروع شده و پس از خوردن مقداری کمی غذا تمام روز را روزه گرفته و به عبادت در معابد می پردازند ,زنان در معابد جمعی را تشکیل داده و برای همسران خویش به دعا و ذکر پرداخته و با خواندن آوازهای سنتی دسته جمعی که همگی درباره همسر و طول عمر اوست تا غروب خورشید مشغول می باشند و دربازگشت به منزل همه زنان با ظرفی فلزی با سمت خورشید آب می ریزند تا خورشید و نور ا تکریم کرده باشند  ,پس از غروب خورشید همگی به منزل بازگشته به استقبال شوهران خویش رفته و به او اول ظرف آب را تقدیم کرده و شیرینی دست پخت خویش را در دهان او می گذارند به این امید که زندگی شوهر خویش شیرین وسلامت باشد ,سپس با الکی مسی به ماه کامل نگاه کرده و با همان الک به صورت شوهر خویش می نگرند تا به این حرکت شوهر از نظر بد و چشم زخم در امان باشد و به شوهر خویش تعظیم و سجده می کند تا مقام او را در منزل تکریم کرده و ارج نهد.شوهر نیز پس از این مراسم به همسر خویش شیرینی و پول می دهد تا از او تشکر کرده باشد.این جشنواره در کشور هند با شور و هیجان خاصی هر ساله برگزار شده و در تحکیم و ثبات خانواده ها نقش مهمی بازی می کند.

 


ایمیل

 

nassimco@yahoo.com

 

© 2021 سایت گردشگری هند. کلیه حقوق محفوظ است.
© 2021 hindgardi. All Rights Reserved. Designed By web2